เรียนรู้จากความผิดพลาดของคนอื่นจะได้ไม่ต้องเรียนรู้จากความผิดพลาดของตนเอง
 
     
 
วอนป่าไม้"อาย"กันบ้าง
ช่วงนี้มีว่างอยู่หลายตำแหน่งใหญ่ ก็ต้องขอเรียกร้อง วอนป่าไม้..อาย..กันบ้าง เปิดโอกาสให้คนที่เหมาะสมกว่าได้ทำงานก่อนดีไหม เพื่องานป่าไม้เราจะได้ดีขึ้นกว่าที่แล้วมา
 

    

•แสนยินดีที่พวกเราชาวป่าไม้

ต่างเติบใหญ่ได้ดีมีตำแหน่ง

เพียงคนดีที่เก่งกล้าเคยมาแรง

บ้างถูกแย่งแซงก้าวเข้าเส้นชัย

 

•กับให้นึกน่าฉงนบางคนยิ่ง

ทางความจริงถูกนินทาพาสงสัย

ได้รับการแต่งตั้งมาอย่างไร

ด้วยด้อยในบางด้านพาลงงงวย

 

•ผลงานที่ปรากฏขาดโดดเด่น

ไม่ชัดเจนบางครั้งยังแสนห่วย

ชอบบังหลวงฉ้อราษฎร์ฟาดจนรวย

อ้างถูกหวยถือหุ้นสถุลนัก

 

•วิชาการความรู้ดูถดถอย

ด้านป่าไม้มีจิ๊บจ๊อยจุดด้อยหนัก

นวัตกรรมเมินไปไม่ถามทัก

ใจไม่รักเรียนเสริมเพิ่มขึ้นมา

 

•อาวุโสยังไม่เหมาะบริหาร

ประสบการณ์ด้านป่าไม้ไม่เข้าท่า

ขั้นเงินเดือนยังต่ำตามอัตรา

เพียงแค่ว่าเป็นไปในตามเกณฑ์

 

•วิสัยทัศน์แสดงมาระอาใจ

ช่างแคบ-สั้นด้านป่าไม้ไม่โดดเด่น

การปรับใช้ดูติดขัดขาดชัดเจน

สร้างกรรมเวรลูกน้องของหน่วยงาน

 

•อีกเบื้องหลังความจริงชอบวิ่งเต้น

อาศัยเล่นเส้นสายอยู่หลายด้าน

เคล้าเคลียเขาเอาใจไหว้หมอบคลาน

จ่ายเงินอานเพื่อเป็นใหญ่ไม่เสียดาย

 

•จึงฉุดงานป่าไม้ให้ตกต่ำ

ทั้งระกำช้ำเปลี้ยพาเสียหาย

เชิดหน้าไปทำใหญ่โตโถเจ้านาย(ไอ้ควาย)*

รู้จัก"อาย"คนเก่ง-ดีบ้างซีวะ

•ครูนิด วนศาสตร์ (ชมรมสีเสียดแก่น)

                                                                                   www.lookfroest.com                   

 

หมายเหตุ*เลือกอ่านตามสถานการณ์/ความเหมาะสม /ความชอบส่วนตัว ทั้งเปลี่ยนได้ตามเพศ

 

แรงดลใจ:

อยู่ในวงการป่าไม้โดยตรงมากว่า 40 ปี แต่หากรวมประสบการณ์จากการศึกษาเอกสารและสอบถามจากบรรพวนกร รวมทั้งผู้มีความรู้ทางป่าไม้แล้ว ก็อาจกล่าวได้ว่าตัวเองพอรู้เรื่องการบริหารงานบุคคลทางด้านป่าไม้ย้อนหลังไปเฉียดร้อยปีทีเดียว พอสรุปได้ว่าเรื่องการวิ่งเต้นใช้เส้นสายของชาวป่าไม้เรามีมานานแล้ว เพียงแต่ว่าสมัยก่อนระบบคุณธรรมยังอยู่ในจิตใจของพวกเราทั้งผู้บริหารและผู้ปฏิบัติงานกันมาก จึงเปิดโอกาสให้ผู้ที่เหมาะสมกว่าได้เข้าสู่ตำแหน่ง ส่วนตัวเองก็รอคอยจังหวะในโอกาสหรือสถานที่แห่งอื่นที่เหมาะสมกับศักยภาพของตน ส่วนพวกวิ่งเต้นก็ต้องมีผลงานและฝีไม้ลายมือในระดับหนึ่งจึงกล้าทำ คงอาจเป็นเพราะยังมีความ"อาย"กันอยู่บ้าง ด้วยวงการป่าไม้มันแคบ เกือบทั้งหมดต่างก็รู้กันดีว่าใครเป็นใคร หรือหากอยากได้ข้อมูลอะไร ก็มีช่องทางให้สอบถามที่ง่ายยิ่งกว่ารินเบียร์ใส่แก้วเสียอีก

           ช่วงที่การวิ่งเต้นมีความรุนแรงมากๆของชาวป่าไม้ เริ่มจากการที่ท่านอธิบดีท่านหนึ่งได้รวบอำนาจการโยกย้ายไว้ที่ท่านโดยตรง แทนการผ่านกองการเจ้าหน้าที่(สมัยนั้น) ถนนทุกสายของชาวป่าไม้จึงมุ่งสู่ห้องอธิบดีตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา มีการนำกลเม็ดเด็ดพรายต่างๆงัดกันออกมาใช้ในการต่อรองอย่างมากมาย ทำให้อัตราของบางตำแหน่งพุ่งพรวดอย่างคาดไม่ถึง ข่าวว่าบางครั้งต้องมีการผูกแพต่อรองกันของบางรุ่นทีเดียว (น่าจะมีการหาข้อมูลที่ละเอียดบันทึกไว้บ้าง) อย่างไรก็ตาม เหนือฟ้าย่อมมีฟ้า ด้วยมีชาวป่าไม้ผู้ฉลาดหลักแหลม(แต่แกมโกง)บางคน เชื่อมโยงกับนักการเมืองโดยเฉพาะระดับรัฐมนตรีที่คุมงานการป่าไม้ได้ ซึ่งก็ไม่เคยผิดหวัง เพราะยุคนั้นอธิบดีย่อมต้องหงอให้นักการเมือง มิฉะนั้นก็ต้องกระเด็นจากตำแหน่ง ดังนั้นถนนทุกสายของนักวิ่งเต้นชาวป่าไม้จึงเปลี่ยนไปสู่บ้านนักการเมือง ตามสถานการณ์ของการเลือกตั้งในแต่ละครั้ง ช่วงนี้พบว่าชาวป่าไม้ของเราส่วนใหญ่ในทุกระดับไม่สนใจระบบคุณธรรมของการเข้าสู่ตำแหน่งกันมากขึ้น  ทั้งตัวเองก็มิได้มีฝีไม้ลายมือที่ผ่านมาแต่อย่างใด กล่าวได้ว่าพรวดขึ้นมามาได้เพราะเส้นสายล้วนๆ

            ยุคทหารครองอำนาจ ถนนสู่บ้านนักการเมือง แทบไม่มีชาวป่าไม้เดินทางไปแล้ว(เขามุ่งไปถนนเส้นไหนกัน คงไม่ต้องบอก เพราะพวกเราต้องรู้กันดีอยู่แล้ว) ด้วยแนวทางและกลไกในการกำหนดเข้าสู่ตำแหน่งของชาวป่าไม้ต้องเปลี่ยนแปลงไปอย่างแน่นอน  ไม่อยากวิพากษ์วิจารณ์มาก เพราะย่อมมีทั้งที่เหมาะสมและพวกที่น่าใช้เส้นสายในการวิ่งเต้น หากกระบวนการและกฎเกณฑ์ต่างๆยังไม่ชัดเจน หรือเอื้อให้ผู้บังคับบัญชามีอำนาจอย่างนี้ก็ต้องทำใจ พยายามเรียกร้องเพื่อให้เกิดธรรมาภิบาลโดยเฉพาะการบริหารงานบุคคลมากขึ้น แต่ดูเหมือนว่าคนในองค์กรไม่ค่อยให้ความสนใจ ยิ่งบางคนแสดงออกถึงความชอบเสียด้วยซ้ำไป คงอาจเพราะตัวเองจะได้มีโอกาสก้าวหน้าได้ง่ายขึ้น ในขณะที่หลายคนไม่สนอกสนใจอะไร ออกทำนองปลงต่อชะตาชีวิตแล้วแต่เวรกรรม(ซึ่งน่าจะไปห่มผ้าเหลืองเสียเลย)

        อย่างไรก็ตาม  รู้สึกดีใจมากที่วันก่อน ได้ไปประชุมที่กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง มีโอกาสเจอรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่ง(ขอสงวนนาม) เธอบอกว่าไม่ได้สมัครเป็นผู้อำนวยการสำนักแห่งหนึ่ง(ทั้งที่มีคุณสมบัติครบถ้วนทุกประการ) เพราะต้องการหลีกทางรุ่นพี่คนหนึ่งซึ่งน่าจะเหมาะสมกว่า ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าหากชาวป่าไม้เรามีจิตใจที่มีคุณธรรมเช่นยุคก่อน เชื่อว่าสังคมของพวกเราคงมีความสุขและน่าอยู่กว่าปัจจุบันอย่างแน่นอน ทั้งนี้โดยส่วนลึกแล้วพวกเราที่มีคุณธรรมในใจยังมีอีกมาก เพียงแต่จะนำมาต้านระบบการวิ่งเต้นได้อย่างไร แม้จะได้ผลแค่ระดับหนึ่งก็ยังดี เพราะอาจนำไปสู่การขยายผลได้มากขึ้นในโอกาสต่อไปนั่นเอง

 


Last updated: 2018-03-25 00:28:50


@ วอนป่าไม้"อาย"กันบ้าง
 


 
     
เชิญท่านเป็นบุคคลแรกที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับบทความ วอนป่าไม้"อาย"กันบ้าง
 
     
     
   
     
Untitled Document
 



LFG
www.lookforest.com|บทความ|โปรแกรมคาร์บอนต้นไม้|ฐานข้อมูลชีวภาพ|เครือข่ายฟาร์มป่าไม้|ติดต่อบรรณาธิการ
Powered by: LOOK FOREST GROUP
23/1 ซอยรัชดาภิเษก 64 แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กทม.
Clicks: 
699

Your IP-Address: 3.236.65.63/ Users: 
697