.โอ้อกเอ๋ยแสนระกำสาวน้ำปาด

อดศึกษาวนศาสตร์คลาดเคียงพี่

ทั้งตั้งใจไว้มากล้นแต่ต้นปี

น้ำตาปรี่หันเรียนครูอยู่เดียวดาย

.ด้วยพ่อแม่เฝ้าแต่หวงห่วงลูกสาว

คอยโน้มน้าวคราวจากไกลพาใจหาย

อาจตรอมตรมซมเจ็บไข้ไม่สบาย

กลัวภัยร้ายลูกคนเดียวห่อเหี่ยวทรวง

.อีกภายหน้าจะลำเค็ญเป็นป่าไม้

งานแสนยากลำบากไปใจเฝ้าห่วง

ทรัพย์ที่ดินท่านมากมายไปทั้งปวง

กาลเลยล่วงยิ่งรวยล้นท้นทวี

.อย่าลืมคำกล่าวขานวันจากลา

ไหว้พระยาพิชัยฯ*เคียงใกล้พี่

อยู่เมืองกรุงมุ่งจงรักทั้งภักดี

ต่อน้องนี้ไม่มีสนสาวคนใด

.ซื้อเสื้อม่วงของกินใช้ส่งให้มา

ทั้งหยูกยาทาถูนวดแก้ปวดไข้

เห็นพี่ย้ำทำหลายอย่างวิ่งทางไกล

กลมเกลียวไว้หมู่คณะประเพณี

.ยามฝึกงานในป่าอย่าประมาท

เกรงพลั้งพลาดสัตว์ร้ายกล้ำกรายพี่

ไหว้เจ้าเขาเจ้าป่าอย่าลองดี

ด้วยอาจมีอาเพศภัยได้เกิดมา

.เรื่องการเรียนเพียรตั้งใจอย่าให้พลาด

งานลางสาดพี่กลับไปได้พบหน้า

มีสติระวังเมากินเหล้ายา

ติดต่อหาน้องทุกวันหมั่นโทรไลน์

.เอาภาพน้องขึ้นจอโชว์โทรศัพท์

ยามพี่หลับคอยฝันหาหน้าน้องไว้

สาวเจ๊าะแจ๊ะแจ้งให้รู้มีคู่ใจ

สวยสดใสหุ่นเจ๋งนักรวยมากมี

.หลังจบครูครุศาสตร์ราชภัฏ

อยากเร่งรัดได้ร่วมเรียงคู่เคียงพี่

รีบสร้างลูกสอนให้เด่นเป็นคนดี

รักษ์พงพีตามรอยพ่อขอห้าคน

.ครูนิด วนศาสตร์(ชมรมสีเสียดแก่น)

www.lookforest.com

หมายเหตุ *อนุสาวรีย์พระยาพิชัยดาบหัก หน้าศาลากลางจังหวัดอุตรดิตถ์

แรงดลใจ: ผลพวงจากที่เคยเขียนกลอน"ห่วงสาววนศาสตร์" เลยถูกน้องวนศาสตร์กล่าวหาว่าทำให้เสียดุลแก่หนุ่มราชภัฏ ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา เพราะสมัยก่อนหนุ่มวนศาสตร์เคยทำให้หนุ่มคณะอื่น(ทั้งในและนอกรั้วนนทรี) ช้ำใจกันมามากต่อมากแล้ว ไม่รู้ว่าสมัยนี้เป็นอย่างไรบ้าง อาจไม่ค่อยมีแล้วก็เป็นไปได้ ด้วยเหตุการณ์กลับตาลปัตรที่นิสิตวนศาสตร์หญิงมากกว่าชายราว 2-3 เท่าตัว ซึ่งแทบไม่น่าเชื่อเลย

อันที่จริงแล้วหนุ่มวนศาสตร์ก็เคยสร้างตำนานกับสาวราชภัฏไว้ไม่น้อย เคยเจอกรณีหนึ่งเพราะบังเอิญได้สนทนากับเจ้าตัว ในคราวที่เก็บข้อมูลประเมินการปฏิบัติงานของสถานศึกษาตามที่ได้รับมอบหมาย ไม่รู้ว่าจบเหตุการณ์แบบมีความสุข(เหมือนหนังไทยสมัยก่อน)หรือไม่ ด้วยไม่มีโอกาสติดตามข่าวคราวต่อมา เพียงแต่ชอบเหลือเกินที่สาวเจ้าอยากเรียนป่าไม้มาก เพียงแต่ทางบ้านไม่สนับสนุนเท่านั้น

ความจริงแล้วไอ้เรื่องหัวใจของหนุ่มๆสาวๆนี่มันไม่มีข้อสรุปที่แน่นอน เงื่อนไขของแต่ละคนมีความแตกต่างกันไป บางคนเห็นเคยรักกันหวานชื่นดูดดื่มเหลือเกิน จนบรรดาทั้งมดและผึ้งยังอิจฉา แต่พอไม่นานกลับต้องร้างลา จนน่าจะไม่เผาผีกันไปเลย ก็มีให้เห็นอยู่เนืองๆ ทำให้ต้องปลงไปตามคำพระที่ว่า "กมฺมุนา วตฺตติโลโก" พร้อมทั้งใช้เป็นบทเรียนในการเตือนสติตัวเอง ว่าอย่าไปจริงจังกับชีวิตกันมากนัก

Last updated: 2026-10-14 20:47:36